Het enige product met zo`n hoge anti-oxidant werking die ook bescherming biedt aan uw gewrichten door toevoeging van Glucosamine, MSM en Chondroitine.

SOD = Super Oxyde Dismutase (SOD) geeft hoog significante bescherming tegen ernstige bijwerkingen van bestralingen in het bekken- en buikgebied, aldus gerandomiseerde studie bij 100 patiënten met rectaalkanker en follow-up van 2 jaar

Hoofd- en halstumoren en effect van voeding en voedingstoffen: Orgotein = Super Oxyde Dismutase (SOD) verbetert hoog significant de bijwerkingen die optreden bij bestraling van hoofd- en halsgebied waar kanker optrad.

oxidatie proces - vrije radicalen

Als we een stuk kaas blootstellen aan de lucht en zonlicht zal het bederven. Deze reactie noemen we een vrije radicaal reactie. De anti-oxidanten vertragen of voorkomen deze reactie en zitten daarom vaak in voedsel. Dezelfde gevreesde vrije radicalen proberen ook ons lichaam te `bederven` en beschadigen daarbij lichaamscellen. De anti-oxidanten kunnen deze schade helpen beperken en daarom is het van belang om voeding te eten met veel anti-oxidanten. Deze zitten met name in groente en fruit. Tot nu toe hebben wetenschappers veel soorten groenten en fruit getest op hun anti-oxidatieve capaciteiten. De mate waarin het in staat is om vrije radicalen uit te schakelen wordt uitgedrukt in ORAC.Hoe hoger de ORAC waarde, des te beter.

Er zijn diverse factoren waar we rekening mee moeten houden bij het geven van gefundeerd voedingsadvies. We beginnen bij de essentiële micronutriënten. Dit zijn voedingscomponenten die ons lichaam absoluut nodig heeft om te functioneren, maar niet zelf aan kan maken. Het moet volledig uit voeding komen. Voorbeelden hiervan zijn vitamine C en de meervoudig onverzadigde vetzuren. De volgende groep bestaat uit de zogenaamde voorwaardelijk essentiële micronutriënten. Dit zijn voedingscomponenten die ons lichaam wel aan kan maken, maar niet in voldoende mate. Ook hier is goede voeding onontbeerlijk. Op latere leeftijd worden steeds meer micronutriënten voorwaardelijk essentieel. Voorbeelden van deze groep zijn bijvoorbeeld het verzadigde vetzuur, laurinezuur, co-enzym Q10 en het aminozuur, L-carnosine. De groep die overblijft is non-essentieel, maar dat betekent niet dat we ze niet hoeven te eten, want het kant- en klaar aanbieden scheelt het lichaam weer energie.

Een andere belangrijke factor is de glycemische belasting van voedsel. Dit is de mate en intensiteit waarin koolhydraten ons bloedsuikerspiegel niveau omhoog jaagt. Het continu moeten stabiliseren van de bloedsuikerspiegel put ons lichaam uit. Gebeurt dit vaak en intens dan heeft dat gevolgen voor onze gezondheid. Zodra het bloedsuikerspiegel niveau weer stabiel is zal ook ons hongergevoel terugkeren. De toename van koolhydraten die ons glycemisch belasten, zoals frisdranken, suikers en aardappelen is waarschijnlijk een van de oorzaken voor het toenemende overgewicht en de explosie van suikerziekte. Veel diëten maken een onderscheid tussen complexe en enkelvoudige koolhydraten. Dit blijkt in de praktijk weinig fysiologische waarde te hebben. De wereldgezondheidsorganisatie pleit dan ook voor afschaffing van dit onderscheid. We kunnen beter meteen leren welke producten goed en welke minder goed zijn voor onze bloedsuikerspiegel. Dit wordt uitgedrukt in een waarde genaamd, glycemische belasting. Een waarde van onder 10 wordt als laag beschouwd en dus gunstig, 11-19 middelhoog en producten met een waarde boven de 20 hoog. Sterke wetenschappelijke aanwijzigen pleiten voor een maximale belasting van 100 per dag.

Een belangrijk punt voor onze gezondheid is dat we van onze vetfobie af moeten. Nieuwe inzichten gebaseerd op sterke wetenschappelijke aanwijzingen, geven een veel genuanceerder beeld over vetten in relatie tot koolhydraten. Dit verklaart de verrassende verhouding in het gewenst dieet. Vetten zijn essentieel voor ons lichaam. Elke cel in ons lichaam heeft bijvoorbeeld een membraam van vet. Wij zouden, net als de eskimo`s, zonder koolhydraten kunnen overleven. Dit is niet optimaal, want koolhydraten vormen een schonere brandstof, maar zonder vet zouden we heel snel omkomen.

Door de vele berichten van de afgelopen tijd zou het idee kunnen ontstaan dat we alle verzadigde vetten links moeten laten liggen. Niets is minder waar, want er is overtuigend bewijs voor het wezenlijk belang voor onze gezondheid. Enkele verzadigde middellange-ketenvetzuren zoals laurinezuur dragen bij tot het natuurlijk vermogen van het lichaam om mogelijk schadelijke micro-organismen te bestrijden. Bovendien zijn verzadigde vetzuren nodig om het onverzadigd vetzuur alfa-linoleenzuur adequaat om te kunnen zetten in de verlengde omega-3-vetzuren EPA en DHA die we vooral in vette vis aantreffen. Laurinezuur, een verzadigd vetzuur, is voorwaardelijk essentieel voor lacterende vrouwen. Het lichaam maakt het aan, maar niet in voldoende mate. Moedermelk heeft sowiezo een unieke samenstelling. Het vet is namelijk 45 to 50% verzadigd, 35% enkelvoudig onverzadigd en voor 15% meervoudig onverzadigd. De suggestie dat verzadigd vet de oorzaak van hartkwalen is, staat haaks op het feit dat de afzetting van vet op de aderwanden uit 74% onverzadigde vetzuren bestaat. Er is geen sterke relatie tussen verzadigde vetten en cardiovasculaire ziektebeelden. In tegenstelling tot de consumptie van transvetzuren en grote hoeveelheden onverzadigde omega 6 vetzuren. De eerder genoemde eskimo`s met een hoog vetgehalte in hun voedingspatroon sterven zelden aan hart- en vaatziektes. Dit geeft ongetwijfeld een meer genuanceerd beeld over verzadigde vetten.

We vermoeden dat ongeveer 30% van onze energie uit vetten mag komen. De verhouding tussen verzadigde- en onverzadigde vetten 1 op 2 zou mogen zijn. De populaire meervoudig onverzadigde vetzuren families omega 3 en 6 zouden indien mogelijk ook in de verhouding van 1 op 2 geconsumeerd mogen worden. Dit lijkt in de praktijk bijna niet mogelijk, maar bij het ontwerp van een dieet zou dit wel een streven moeten zijn.

Tot slot willen we ons nog richten op de productie en bereidingswijze van voeding. Regelmatig wordt om logistieke of marketingtechnische redenen ons voedsel `mishandeld`. Voortschrijdende technologie heeft geleid tot nieuwe lichaamsvreemde stoffen of vreemde voedselverhoudingen. Ons lichaam kan hier slecht mee omgaan en zal door jarenlange consumptie hiervan, schade oplopen. Het betreft nieuwe voedingsstoffen zoals transvetzuren, vet- en zoetvervangers die onvoorspelbaar gedrag vertonen in ons lichaam. Het betreft ook bestaande voedingsstoffen die bijvoorbeeld door oververhitting veranderd zijn in stoffen waar ons lichaam slecht tegen kan. We zijn bijvoorbeeld gek op krokant voedsel dat door oververhitting is ontstaan. We moeten ons realiseren dat dit feitelijk verbrand voedsel is. Ons lichaam is daar niet voor ontworpen en loopt schade op.

Voeding wordt in het productie proces ook ontdaan van lastige stofjes die het product sneller doen bederven of het verwerken bemoeilijken. Dit betekent dat de samenstelling van onze voeding verandert. Ons lichaam is ontworpen om bepaalde voedingsstoffen gezamenlijk binnen te krijgen. Het ontdoen van deze stoffen is wellicht productie technisch handig, maar feitelijk eten we `verarmd` voedsel. Dit heeft een enorme invloed op onze gezondheid. Het is daarom belangrijk om zoveel mogelijk ongeraffineerd voedsel te eten. Uiteraard geldt de aloude regel dat we alles met mate en veel variatie moeten eten. Overgewicht ontstaat uiteraard door een tekort aan beweging, maar ook door een tekort aan gevarieerde voedingsstoffen en een overschot aan calorieën. Het eten van gevarieerd en natuurlijk voedsel is een cruciale stap voor een gezond lichaam.

Sap van granaatappel zorgt ervoor dat partners meer passioneel kussen. Ook blijkt uit het onderzoek dat het fruitsap een groter effect heeft op de seksuele lust bij mannen dan bij vrouwen. Mannen voelden zich vrolijker en meer opgewonden na een grote slok van het drankje. "We hadden wel gedacht dat het sap van de granaatappel meer effect zou hebben op lichaam en geest dan andere sappen, want de gezondheidseffecten van dit fruit werden al wereldwijd bestudeerd", aldus onderzoeker Duncan Smith. "Maar met dit onderzoek wilden we weten of granaatappel hetzelfde doet met je libido als andere fruitsoorten. Zeker bij mannen is dit merkbaar, zij hadden meer zin in seks dan we op voorhand verwachtten."

WIKIPEDIA:

De granaatappel (Punica granatum) is een vrucht die groeit aan een tot zes meter hoge struik uit de kattenstaartfamilie (Lythraceae) dan wel de familie Punicaceae (orde is in revisie), met lange, doornige takken. De plant kan in droge tijden zijn blad verliezen. De kortgesteelde, glanzende, donkergroene blaadjes groeien tegenoverstaand en dicht op elkaar. De blaadjes zijn ovaal en toegespitst met een gave rand. Ze zijn 0,5-2,5 x 1-10 cm groot. De bloemen vormen zich aan de scheuttoppen of aan korte zijscheuten in groepen van een tot vijf.

Granaatappels zijn afkomstig uit Perzië en worden al eeuwenlang gekweekt rond de Middellandse Zee. De geslachtsnaam van de struik, Punica, is een herinnering aan de Feniciërs, die de teelt hebben verspreid, deels om religieuze redenen. Het granatum komt van het Latijnse woord voor korrel, granum. De edelsteen granaat is waarschijnlijk naar de granaatappel genoemd, niet alleen vanwege de kleur, maar ook vanwege de vorm van de cellen, die wel wat op edelsteentjes lijken.

De vrucht van de granaatappel is rond en heeft de grootte van een grapefruit (8 à 12 cm diameter). De vrucht is heel sappig en bevat grote cellen zoals een citrusvrucht, maar in elke cel zit een pitje van ongeveer 3 mm groot. Om de pitjes zit een soort gelei, zoals om de pitjes van een tomaat. Bovendien bevat de vrucht veel vellen. Omdat de vellen niet lekker smaken, vereist het eten van de vrucht het zorgvuldig pellen van elke cel. Bij rijpe vruchten is het vruchtvlees donkerrood. De schil is erg stevig en leerachtig.

De vrucht kan wel uitgeperst worden, al gaat daarbij veel vruchtvlees verloren. Het sap van de granaatappel vormde oorspronkelijk de basis voor grenadine, een soort limonadesiroop die in cocktails wordt gebruikt, zoals in tequila sunrise. Tegenwoordig wordt grenadine echter niet meer van granaatappelsap gemaakt, maar is het een mengsel van andere vruchten.

In Nederland zijn er diverse granaatappeldranken verkrijgbaar